دوبیتی از کسائی مروزی

از خضاب من و از موی سیه کردنِ من
گر همی رنج خوری، پیش مخور، رنج مبر
غرضم زو نه جوانی است، بترسم که ز من
خِرَدِ پیران جویند و نیابند مگر

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم شهریور ۱۴۰۱ ساعت 18:28 توسط شهربانو  |